To ludzie ludziom gotują ich los

jeune homme

Kiedy czytam niektóre komentarze o dyslektykach czy osobach z ADHD robi mi się smutno. Nie wiem skąd się bierze jakaś nienawiść i pogarda dla innego człowieka, który jest po prostu inny. Skąd się biorą tacy specjaliści, którzy wiedzą wszystko o dysleksji i ADHD? Jaką to okropną krzywdę uczynili im dyslektycy czy osoby z ADHD, że zasłużyli na pogardę? Przed blisko dwudziestu laty w czasie Oktoberfestu spacerowałem po Monachium. Usiadłem przy dużym stole zamawiając piwo. Jedna z osób, z ponad dwudziestoosobowej grypy spytała, czy mogą się przysiąść. Mieli po około dwadzieścia kilka lat. Były wśród nich dwie osoby z widocznymi dysfunkcjami. Jedna na wózku inwalidzkim. Wszyscy razem świetnie się bawili. Pili piwo. Żartowali. Śmiali się. Spytałem dziewczynę, która siedziała obok, czy są z fundacji opiekującej się osobami niepełnosprawnymi. Odpowiedziała, że nie. Powiedziała, spotkaliśmy się jako kumple ze szkoły. Musiałem odejść, bo w moich oczach pojawiły się łzy. Pomyślałem, Boże drogi, kiedy w Polsce nastaną takie czasy, że osoby, które są trochę inne niż pozostali, zastaną uznane za ludzi, którzy maja prawo żyć normalnie i mieć aspiracje. Że nikt nie będzie im niczego wypominał i nie będzie się z nich śmiał. Którzy będą szanowani i będą mogli zawsze być wśród nas i czuć, że są ludźmi wśród ludzi.

4 komentarze

  1. Magda 29 marca 2016
    • zbyszek 29 marca 2016
      • Magda 30 marca 2016
        • zbyszek 30 marca 2016

Dodaj komentarz